मलाई म चिन्नु छ, मैले देखेका ति सपनाहरुलाई चिन्नु छ,
मेरा बाले मेरा लागि देखेका ति सपनालाई चिन्नु छ,
मेरा बाले पूरा नगरेका सपना मैले ति सपना चिन्नु छ ।
मेरी आमाले देखेका सपना मैले चिन्नु छ,
डाँडा पारीको अस्थाउँदै गरेको घामलाई हेरेर
मेरा बा आमाको मलिन मुहार लाई चिन्नु छ ।
मेरी आमाको गलेको शरीर, रोगै रोगले भरिएको
मेरी आमाको औषधी बन्नु छ ।
मेरो सिंगो घरको खम्बा बनेर उभिएकी मैले मलाई चिन्नु छ
मैले मेरा बाको सपना लाई चिन्नु छ….।
मलाई म चिन्नु छ,
छायाँ जस्तै साथी आफ्नै छायाँमा हराउँदै,
जीवनको रंगिन कथा बुन्दै,
आफ्नै मुस्कानको रहस्यमा गुम्सिएका छन् ।
हजारौं सपना आँखाको चमकमा लुकेका,
अनन्त यात्रा, अनगिन्ती सपना
असिमित सागर, उन्मुक्त आकाश
उडान भर्ने आशा बोकेर हर क्षणमा जीउने,
रुपान्तरणको त्यो अनौठो कथाले म लाई चिन्नु छ।
समयको स्रष्टा आफैंसँग बाँच्ने, हर क्षणको साक्षी,
प्रत्येक पाइलामा नयाँ उमंग, नयाँ आशाले
मलाई म चिन्नु छ ।
आफ्नो अस्तित्वमा, आफ्नै गीतमा नाच्ने,
स्वप्निल संसारको यात्री तिमीलाई तिमी चिन्ने,
जीवनको गीतको सर्जक मलाई म चिन्नु छ ।
सपनाहरूको संसारमा जहाँ सधैं रहन्छ,
मात्र आफ्नो पहिचान
मलाई म चिन्नु छ,
मैले मेरा बाको सपनालाई चिन्नु छ….।
सर्जक : दिया अवस्थी, डडेल्धुरा
हाल : धनगढी
